6 Mart 2009 Cuma

Neslice şiir tadında hikayeler


GÜNAYDIN
Günün ilk ışıkları ve insanlar yollarda
Gruplar oluşmuş çoktan otobüs duraklarında
Kimi bekler okul servisi, kimi fabrika
Kimisi bozuşmuş çalar saatiyle
Koşturur taksi durağına
Koyulmuşsun iki dirhem bir çekirdek sende yollara
Gözün takılır bir camda menekşeleriyle konuşan kadına
Sakın şaşırma o benim işte tam karşında
Pembe açanlar kızım, Mor açanlar oğlum ama
Garip bir tebessüm oluşur dudağında
Şaşırırsın belki, belkide yabancı gelmez bu sana
Ne kadar zor uyandım derken
Kalabalığın telaşıyla kendine geliverirsin birden
Köşede çiçek satan kadın
Her sabah simit aldığın adam
Çoktan uyanmış başlamış bağırmaya
Alıver bir tane sevdiğini sevindir
Yeni çıktı fırından taze gevrek bunlar
Nihayet geldin mekanına
Günaydın arkadaşım sana


YAĞMUR VE SEN
Seviyorum seni birtanem sonunda buldum seni
Değişik yollarla anlatıyorsun kendini
Hep şaşırtıyorsun beni
Bulamam sanırdım böyle birini
Birden sen çıktın karşıma, belkide sen buldun beni
Nasıl yağmur yağıyordu tanıştığımız o gün
Bir apartman girişinde karşılaşmıştık
Denize düşmüş çocuklar gibiydik ikimizde
Hep şemsiye taşırım ama almamışım o gün işte
Yağmurun dineceği yok deyip yürümeye başlamıştık
Yağmurdan konuşamıyorduk bile
Bir taksiye atlayıp ayrılmıştım senden
Bilmiyordum ki, bir daha karşılaşırmıydık tesadüfen
Bütün gece güldüm yollardaki halime
Kötü üşütmüştüm... Nasıl gelecektim acaba kendime
Uzun zaman geçmediki rastladım tekrar sana
Hatırladın mı birkaç gün sonra parkta
Benim gibi tek başına oturuyordun köşede bir masada
Burnunu çekiyordun sürekli dikkatimi çekmiştin
Arkandan görmüştüm seni de
Bu da ıslananlardan biri demiştim
Garsondan hesap isterken gördüm seni
Baktım sende farkettin beni
Az sonra geldin yanıma başladık konuşmaya
İşte biz o gün başladık seninle çıkmaya




GERÇEK Mİ
İnanamıyorum Allahım bu gerçek mi?
Gerçek mi beni sevdiği
Gerçek mi gelen çiçekleri onun gönderdiği
Hep ben izlerdim onu gizliden
Bakmazdı bile bana , farketmezdi beni
Ben yokmuşun gibi davranırdı odada
Oysa yıllarca çalışmıştık aynı masada
Yine mi isimsiz gelen bir çiçek deyip
Şöyle bir bakardı masaya
O varken ben görmezdim ki çiçekleri
Bir gün kim yolluyor bu çiçekleri
Çiçekçiye bir sor bakalım dedi
İşte o gün öğrendim
Meğer oymuş çiçeklerin sahibi

4 yorum:

  1. Şiirlerin çok güzel
    aramıza hoşgeldin.
    İlk izleyicelerine ekleniyorum.
    Görüşmek üzere sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Hoşbulduk çok teşekkür ederim
    Görüşmek üzere

    YanıtlaSil
  3. çok hoş bir blog bayıldım canım...

    YanıtlaSil
  4. teşekkür ederim arkadaşım her zaman beklerim

    YanıtlaSil

Değer verip yorum yaptığınız için çok teşekkürler

Yorum yapabilmek için;
Yorumunuzu yazdıktan sonra ADI/URL yazan yere tıklayıp sadece adı yazan yere isminizi yazmanız yeterli.